Er staat een premie op je kop.
Hier staat dat jij Emiel Embo vermoord hebt.
Jij weet niet wat daar gebeurd is.
De Spanjol wil mijn kop, Jan.
10.000 sollen.
Tegen zondagavond middernacht.
Je kunt het ook halen bij hen die het niet nodig hebben.
Isabel vertoeft nog steeds in het weeshuis.
Ik vertrouw op u. - En uw zusje vertrouwt op u.
Dit is 100 procent pure opium.
Ze zeggen dat hij verwrongen is. Dat zijn onderstel is kromgetrokken.
Binnen twee minuten is hij dood. - Wij hebben uw spullen.
Wat wilde hij weten, die IJzeren Simon? Wat?
Lag er iets van hem in die postkoets?
Dat weet ik niet.
Ik arresteer je. - Wat? Wacht.
Omdat je de postkoets hebt overvallen.
Ik heb alle redenen om te twijfelen aan deze verdachten.
Ze lijken mij eerder gebracht omwille van de premie...
dan dat ze daadwerkelijk die postkoets overvallen hebben.
Als u de verloving wilt verbreken...
dan wordt u meteen uit hogere kringen gestoten...
en zal uw naam voor altijd bezoedeld zijn, net als die van uw moeder.
Kom op, lamzakken. Je gaat die twee sollen niet voor niets krijgen, hè.
Hup.
Kom op.
Jan nog gezien? - Nee. Gisterenavond in het kamp.
Van de kar.
Van de kar, of moet ik...
Luister, hè. Jij moet mijn baas niet kwaad maken, denk ik.
Of je stapt nu af, of je moet niet meer komen.
Hier niet, in het kamp niet, nergens.
Geen gezeur, hè.
Moet je niet te veel tijd in steken, Meyvis. Kom.
De koets was een goed begin.
Maar zie ons nu. Rondrijden met sukkels om een weg te leggen.
Stop eens met zeuren.
Hé, we zijn hier omhoog aan het gaan, hè, alleen zie je dat nu nog niet. Kom.
Vertrouw maar op ome Tincke.
'Papa, diepbedroefd en met pijn in het hart schrijf ik jou deze brief.
Een brief die nooit geschreven noch gelezen hoorde te worden.'
Hier.
Je moet iets eten.
Het smaakt misschien raar, maar het zal je kracht geven.
Ik heb mijn vader in de steek gelaten. Hij verdient dat niet.
Je lot kun je niet verdienen. Je moet dat dragen.
Of zelf in handen nemen, en dat heb jij gedaan.
Eén ding moet je onthouden, Héloïse.
Je vader was je al kwijt op het moment dat hij instemde met dat huwelijk.
Ik weet het.
Waar ga je naartoe? - Ik moet weg.
Je laat me hier toch niet alleen? - Ze zullen goed voor je zorgen.
Meneer Baru?
Het spijt me dat ik wat later ben, maar ik kan niet altijd vertrekken wanneer ik wil.
Ik zag dit in de etalage van Au Bon Marché en moest meteen aan u denken.
Aan mij?
U heeft toch altijd koude handen? Ik wil die voor u opwarmen. Voor altijd.
Zo zacht.
Dat ben ik niet waard.
U verdient het, Anne-Marie. U bent een zeldzame bloem in deze barre omgeving.
Een edelweiss.
Nu voel ik me schuldig, meneer Baru.
Ik kan u niet veel meer informatie geven dan de vorige keer.
Dat hoeft niet.
Uw blijde gezicht schenkt mij meer voldoening...
dan de rest van de voorbije dag.
U weet vast dat ze met hun eigen ogen naar de executie zijn komen kijken?
Wie?
Jan, Tincke, de rest van de bende.
Ze ontfermden zich zelfs over de kinderen van de terdoodveroordeelde.
Huichelaars.
Ooit zullen ze boeten, Anne-Marie.
Meer nog dan de onschuldigen die voor hun misdaad het leven gelaten hebben.
En u zult me daarbij helpen.
Daar is de maagd Maria getuige van.
En Isabel?
Ik ben een man van mijn woord.
Ga zo door en er wacht u een mooie toekomst. Samen.
Waar zijn de kinderen van Urkens?
In mijn nest. Ze slapen eindelijk.
Die bleven maar huilen. Zelfs moeder Schoen hier kon ze niet troosten.
En het meisje?
Ze kreeg geen woord meer over haar lippen.
Ze is verdomme een wees omdat wij die stomme postkoets hebben aangevallen.
Urkens is dood omdat Coffijn hem heeft opgehangen.
Ik heb u ontboden, ridder d'Embaux...
omdat me is ingefluisterd door mevrouw Van Gelderhode...
dat ze zich zorgen maakt.
Over Héloïse. Dat ze opstandig is. Dat ze midden in een diner is weggegaan.
Dat is juist, vader.
En hoewel men onder zulke omstandigheden excuses zou verwachten...
zijn die nog niet gemaakt.
Vader Pycke, u moet mij helpen.
Ik kan deze dagen niet anders dan mijn tekortkomingen onder ogen zien.
Ik heb getracht mijn Héloïse op te voeden tot een deugdzame vrouw.
Maar ik ben daarin jammerlijk gefaald.
Wat heb ik God misdaan dat Hij mij zo treft?
Eerst mijn vrouw... - Dit is Gods wijze om u te beproeven.
Om te kijken hoe sterk u bent.
Ik ben, vrees ik, niet sterk genoeg, vader.
Nee, dat was te voorzien. Het zaad van het kwade zit in uw vrouw.
En via haar zondige schoot heeft ze het doorgegeven.
En nu manifesteert het zich in uw dochter.
En op wat voor wijze.
Wat heeft die vrouw u aangedaan?
De hoorns die zij u heeft opgezet, meneer d'Embaux...
Een gewei van lollepotterij.
We moeten voorkomen dat uw dochter dezelfde weg opgaat.
Mijn Héloïse is zichzelf niet meer...
sinds het bericht van de dood van haar broer, Emiel.
Hebt u enig idee waar ze naartoe is gegaan?
Nou, ik ben de hele stad door geweest, ik heb overal...
Het schandaal, meneer, is immens als dat niet tussen ons blijft.
Het is de duivel die in haar zit.
Het is het kwade dat haar lijf is binnengesijpeld.
Het rot van die hoer van een vrouw van u woekert in haar als waanzin.
We moeten voor haar bidden.
En daarna zal ik haar behandelen.
Een grondige zuivering. Dat is de enige kans voor Héloïse.
Begrijpt u?
Ja, vader.
Heer baljuw. Wat een verrassing.
U komt de vooruitgang van de werkzaamheden aanschouwen?
Mag ik u vragen... Zijn dat lijken?
Spijtig genoeg wel, ja. Sommigen geven zich blijkbaar op...
tegen beter weten in.
Tegen beter weten in?
Het harde werk is niet voor iedereen weggelegd.
Ze overschatten zichzelf voor een loon en een maaltijd.
Maar wie kan ze dat kwalijk nemen? Creperen doen ze toch.
Ah, zo.
Waarmee kan ik u van dienst zijn?
Ik ben op zoek naar een zekere Jan de Lichte.
Volgens mijn informatie zou hij een soort leidersfiguur zijn voor de bannelingen.
En aangezien u met hen samenwerkt...
vroeg ik me af of u hem misschien kent. Of misschien al gezien hebt.
Jan de Lichte?
Ik zal u moeten teleurstellen.
Ik heb geen contact met de werkmannen die worden aangeleverd.
Mijn aandacht gaat naar de werkzaamheden...
en de zorg dat het vooropgestelde schema gerespecteerd wordt.
Wat vooralsnog niet het geval is.
Uw werkkrachten worden u aangeleverd, zegt u?
Ja. De arbeidskrachten zijn de verantwoordelijkheid van Compagnie Simon.
Wie heeft daar de leiding? - Zoals de naam het zelf zegt.
Een zekere Simon.
Beter bekend als IJzeren Simon.
Nooit van gehoord. - Houden zo, als ik u was.
U heeft nog veel te leren.
U moet me excuseren. Ik word in de stad verwacht.
Zet maar op tafel.
Ik voel en ik begrijp uw woede, Benoit.
Maar we kunnen ons in deze kwestie niet door emoties laten leiden.
Dit huwelijk staat daarboven. De belangen gaan voor.
Belangen? Welke belangen, deken?
Als dat hoerenjong ons onderdompelt in een poel vol schandalen?
Dat moeten we en dat zullen we ook voorkomen.
Met Gods hulp. Voorlopig is niemand op de hoogte van haar situatie...
en dat houden we zo, tot nader order.
We wijten haar afwezigheid aan een ziekte of een plaag.
En dat geeft ons de tijd om haar terug te halen.
En hoe denkt u dat te doen als niemand weet waar ze is?
U hebt het toch ook gehoord?
Dat ze gezien zou zijn met een of andere schooier, een stuk uitschot.
Wie weet zelfs een banneling. - Dat is een gerucht.
U werkt met die bannelingen. Kunt u niet via via ervoor zorgen...
Nee.
Als u Héloïse terugvindt, dan beloof ik u dat ik haar opstandigheid zal breken.
Dat ik de duivel die in haar zit, zal verdrijven.
En als ik klaar ben...
zult u zien hoe snel ze op haar knieën terugkruipt...
en zal smeken om te mogen trouwen met uw zoon.
En als ze niet terugkomt? Als ze God-weet-waar ergens ligt te...
Deken, ik mag er niet aan denken.
Als er ook maar de kleinste schade dreigt voor uw zuivere reputatie...
dan verketter ik haar. Ik verketter haar hele familie.
Ik zet haar vader te kijk als een kwaadwillige radicaal...
die onder invloed van slechte boeken een goed burgergezin wilde onteren.
Tincke.
Hele dagen zit ik hier te staren in dat vuur of door dat raam, Tincke.
Dat is voor mij de wereld. Het leven.
En ik maak mezelf wijs dat dat goed is, zo.
Want een mens moet afstand kunnen nemen. Het overzicht bewaren.
Begrijp je? - Ja.
Ik hoor goeie dingen over je Gele Piet. Een net hoerenkot.
Ik wist zelfs niet dat dat kon. - Ja. Ja, zeker, ja.
Ik heb daar een paar mooie meiden die een mens als jij een leuke tijd...
In De Floeren Aap hadden wij ook wat meisjes.
Tot de ziektes kwamen.
Gonorroe, droplul, syfilis, kutschimmel. Smerig.
De Floeren Aap is niet meer wat het geweest is, hè, Spanjol?
En ik denk dan: als jij een kot als De Gele Piet kunt laten functioneren...
Wat vind jij zelf eigenlijk van De Floeren Aap?
Ik ga iets zeggen, meneer Simon en...
als u vindt dat ik me daar niet mee moet bemoeien, heeft u helemaal gelijk...
maar ik heb het gevoel dat De Floeren Aap...
niet helemaal geleid wordt zoals het zou kunnen.
Ik denk dan aan nette meiden, meer gokken, duurdere drank.
Misschien zelfs een gezellig hoekje om wat opium te smoren of...
Of wat kamertjes boven om... Hè?
Ik denk dat dat allemaal niet zo moeilijk is.
Hoor je dat, Schele? Tincke hier heeft een visie.
Dat is nogal wat anders dan met je poten in de kassa zitten om te kunnen gokken.
Klootzak, jong.
Jij gaat straks naar De Floeren Aap, Tincke, en probeer iets.
Neem wat meisjes mee uit De Gele Piet...
en denk eens goed na over hoe je het zou aanpakken.
En De Schele? Want... - Het zal wel met een sisser aflopen.
De Spanjol hier zal wel voor je zorgen.
Als jij het zegt, meneer Simon. Je gaat er geen spijt van krijgen.
Er is mij gevraagd om uit te kijken naar een zekere Héloïse Embo.
Een burgertrut die weggelopen is. Vermoedelijk naar de bossen.
Misschien zelfs jouw kamp daar.
Niet gezien. Het spijt me.
Luister, Tincke.
Als jij haar binnen twee dagen vindt en terugstuurt naar haar vader...
dan benoem ik je voorgoed tot de nieuwe patron van De Floeren Aap.
Zonder voorwaarden. Begrijpen we elkaar?
Jawel, meneer Simon.
Vind haar, Tincke, en je kunt helemaal doen waar je zin in hebt.
Mijn hoofd staat niet stil. Het gaat te snel, Jan.
Alleen al de gedachte dat ik mijn vader alleen achterlaat, voorgoed.
Je vader heeft zich niet verzet tegen dat huwelijk, Héloïse.
Je kunt niet terug. Ze zullen je nooit laten gaan.
Ik weet het. Dat maakt het juist zo lastig.
Ik heb gewoon tijd nodig om hierover na te denken.
Is Jan hier?
Nee. - Godverdomme, hè.
Tincke, wat is er?
Wat? - Moeten we al het vuile werk zelf doen?
Trouwens, waar was jij de hele dag vandaag?
Bij De IJzeren, nu goed? Ik ben aan onze toekomst aan het werken. Mag het?
De Schoen heeft ook iets geregeld.
Ik weet waar er een sleutel ligt voor een kluis...
in een landhuis hier niet ver vandaan. - Goed.
Gewoon naar binnen, kluis legen, weer weg.
Hé, Tincke.
Nul moeite, nul risico.
Zo'n kluis loopt niet weg, hè.
Als je Jan ziet, zeg dat hij naar De Floeren komt vanavond.
Baru. Wat goed dat u zo snel kon komen. Ga zitten.
Ik heb gehoord dat u de werkzaamheden aan de weg vereerd hebt met een bezoekje.
Dat klopt, burgemeester. Ik wilde wat informatie...
Het is lang geleden dat ik daar zelf ben geweest. Hoe staan ze er eigenlijk voor?
Goed, denk ik.
De jongeheer Van Gelderhode vertelde me dat ze wel met enige vertraging kampten.
Dat is altijd het probleem bij grote, complexe werken.
Die kosten handen vol geld, maar dat is niet mijn grootste zorg.
Het is voor mij van belang dat die weg daar zo snel mogelijk komt, Baru.
Het belang ervan voor de welvaart van deze stad mag niet onderschat worden.
Uiteraard, burgemeester. Uiteraard.
Ik denk dat we ze hun werk moeten laten doen.
Net zoals u het uwe, trouwens. Zonder enige inmenging van buitenaf.
Ik begrijp het.
Hoe gaat het trouwens met uw werk?
Ik heb gehoord dat u de hele dag in uw papierwerk zit.
Ik heb een studieperiode in acht genomen, burgemeester.
Om uw stad beter te leren kennen.
De structuren die er zijn, zowel boven als onder de grond.
Maar ik beloof u dat ik snel tot daden zal overgaan.
Goed zo, Baru.
Jij niet.
Jij wel.
Nee.
Dat is goed.
Daar begin ik zelfs niet aan.
Dat had je gedacht.
Jij ook.
Ja.
Zorg dat je vanavond in De Floeren Aap staat en zorg dat je gewassen bent, dames.
Kom. - Zeg...
waarom mogen wij niet mee? Zijn we niet mooi genoeg?
De Floeren Aap is een klassezaak, Djouffe. Dat snap je toch?
Hoor meneer.
Echt. Een echte man wil een echte vrouw. Niet van die poppetjes.
Dat hangt van de omgeving af.
Hier, in die donkere bossen, ben je misschien een exotische orchidee, hè...
maar in De Floeren Aap heb je toch meer weg van een verdord paardenbloempje.
Judoca, gooi maar weer open.
Batsen geblazen, kom.
Oké.
Kom. Kom binnen. Hé, zeg. Kijk nou.
Weet jij waar Jan uithangt?
Zeg dat hij naar De Floeren Aap komt vanavond.
Het is dringend.
Het gaat over onze toekomst, Marieke.
Alsjeblieft.
Je zult een andere moeten kiezen, makker. Deze is niet meer vrij.
Nooit meer, trouwens.
Kom, keuze genoeg.
Dacht je echt dat ik jou hier achter ging laten?
De mooiste bloem van allemaal.
Voor jou heb ik iets heel speciaals in gedachten.
Ik hoopte het.
Voorzichtig.
Jan.
Niet in de buik. Niet in de buik.
Nee, even wachten.
Je weet zeker dat er niemand thuis is? - Meneer is naar Parijs.
De conciërge is er nog, maar die is halfblind.
Kom.
Zo. Dat wordt allemaal van ons, Anne-Marie.
De meisjes nemen hun klanten mee naar boven.
Dan betalen ze aan jou.
Jij meent dat? - Ja. En jij betaalt aan mij.
Ik dacht dat je een grapje maakte.
Kom eens mee.
Dit wordt jouw kamer.
En de mijne, als je dat goed vindt. Wat denk je?
Onze eigen kamer. Dat is toch chic? - Nooit gehad.
Ik dacht: het zou goed zijn...
als alle kamers hier verschillend waren.
Dat je de ene keer in een paleis zit of in een klooster met nonnen.
Of ineens zit je in China. Je neukt je een reis door de wereld, hè. Snap je?
Je hebt nogal mooie ideeën.
Alles moet hier kunnen, Anne-Marie. Alles.
Je moet hier kunnen zuipen, kunnen gokken...
of gewoon een beetje zitten met een grietje. Twee grietjes.
Alles wat de klanten willen, zullen wij ze geven.
Afgesproken?
Jij maakt mij gelukkig, Tincke.
Ik ga je nog veel gelukkiger maken.
Dat ligt hier niet.
Weet je zeker dat dat hier ligt?
Ja. Die schooier heeft dat honderd keer gezegd. In de tweede la.
Meyvis. Meyvis. Dat is geen goed idee. Die conciërge is hier nog.
Die slaapt. Wees gewoon stil en zoek verder.
Jan.
Alles zie je. Wie er valsspeelt, welk wijf je straks gaat neuken. Alles.
Gisteren stonden wij nog tot aan onze knieën in de modder.
En door een geniale flits van jou, Jan, van jou, hè...
zitten wij nu hier. Die postkoets heeft alles in gang gezet.
Eén ding begrijp ik toch niet, Tincke.
De IJzeren heeft je dit toch niet allemaal cadeau gegeven?
Niet zomaar, hè.
Dat mens zal beseft hebben dat Francis Tincke...
meer in zijn kop heeft zitten dan die Schele en Spanjol samen.
Ja, ik moet nog één ding regelen en dan is dit definitief van ons.
Meyvis, laat het. Die klootzak heeft gelogen tegen ons.
We zijn dichtbij. Ik voel het.
Je doet wat je wilt, ik ben hier weg.
Nee, nee.
Kijk, Jan.
Ik ga er niet langer omheen draaien.
Er is een soort van orde verstoord.
En jij bent de enige die die orde kan herstellen.
Want jij hebt 'm verstoord.
Héloïse. - Héloïse?
Hoelang denk je haar te kunnen verstoppen bij die zigeuners?
Dat zijn jouw zaken niet. - Ja, daar vergis je je toch een beetje.
Het zijn namelijk mijn zaken wel. Anders zou ik je er niet mee lastigvallen.
Heel deze kwestie gaat ons allemaal aan.
Niet alleen mij, maar ook De IJzeren en De Spanjol.
En de bende ook.
De werken aan de grote weg en onze plannen samen.
Alles hangt samen. Héloïse is een kind van de stad, Jan.
Ze moet terug. Terug naar haar vader.
Terug naar haar verloofde. Ik weet het, het is een walgelijke idioot...
maar eigenlijk zijn dat onze zaken niet.
Héloïse is van een andere klasse, Jan. Laat ze dan ook aan die andere klasse.
Hoor jezelf bezig, Tincke. Je zit nog geen half uur in die stoel...
en je bent al een grotere klootzak dan De Schele.
Héloïse komt niet meer terug.
Dat valt me tegen van jou, Jan.
Altijd maar je bek vol over het algemeen belang.
Over het lot van anderen.
Maar eindelijk leren we je ware gelaat kennen, Jan de Lichte.
Eigenlijk ben jij een beetje een egoïst...
die bereid is om voor een onnozele kalverliefde zonder toekomst...
de levens van anderen te gronde te richten. Want vergis je niet, kameraad.
Iedereen verliest als dat werk aan de weg stilvalt. Iedereen.
Je zult iemand anders moeten zoeken om je orde te herstellen, Tincke.
Je hebt tot morgenavond, Jan.
Tincke. - Wat?
Is er iets? - Nee, er is niks.
Ik ga naar boven. Ik wil met rust gelaten worden.
Authentiek.
Geen twijfel mogelijk.
Dit liegt niet. En het vertelt veel.
Jan de Lichte is niet alleen een deserteur...
maar het bewijst ook dat hij een moordenaar is.
Ik moet er nu vandoor, meneer Baru, voor ze mij missen.
Anders zullen ze me doorhebben.
Natuurlijk.
Het spijt me. - Nergens voor nodig, kind.
Zelden zo veel moed in één persoon gezien, laat staan in zo'n jong meisje.
Dag, meneer Baru.
Dag, Anne-Marie.
Vagenende.
Doe iets. Ze is neergestoken.
Doe iets.
Hij heeft weer gezopen.
Tarara, neem hem mee. Ontnuchter hem. - Kom, hup, kom.
Hup, kom. Hup. Kom.
We moeten hier vandaag nog weg. Ze weten waar we zitten.
Als we voor zonsondergang niet weg zijn, dan...
Dan komen ze je halen. - Maar...
Ik heb nooit iets willen forceren, Héloïse.
Je moet mij geloven.
Maar je zult moeten kiezen.
Vandaag.
Ik heb al beslist.
Ik ga met je mee, Jan.
Het leven dat mij wacht in de stad, dat is het leven niet waard.
Daar ben ik nu wel heel zeker van.
Je bent moedig.
Te moedig voor deze wereld.
Er is alleen nog één iets wat ik moet doen voor we vertrekken.
Ik heb een afscheidsbrief voor mijn vader...
Da's te gevaarlijk. Je kunt de stad nu niet in.
Maar als je me belooft dat je klaarstaat als ik terugkom, dan bezorg ik 'm wel.
Kus m'n kloten, Jan.
Juffrouw Embo? - Ja.
Voor mij?
En daaruit blijkt dus dat Jan de Lichte...
uw zoon heeft vermoord.
Godverdomme, Schoen.
Ik dacht dat ik je kwijt was.
Je mag hier niet komen. Je mag hierachter niet komen.
Een fles en glazen, en snel.
Tincke.
Laat haar met rust. Daar moet je voor betalen.
Kunnen we het hier net houden?
Neuken kan, maar boven. Zuipen kan ook, maar voor alle twee moet je betalen.
Kijk aan.
De nieuwe patron van De Floeren. - Dat heb je heel goed gezien, jongen.
Geen probleem, hè, Tincke.
We zullen hier al mee beginnen, zeker?
Hup, hup. Allemaal naar boven. Tijd om te werken, kom op.
Los op de papa zijn top. Hup, hup.
Kom.
Hou jij even een oogje in het zeil? - Ja.
Sinds ze bij De IJzeren vertrokken zijn, zijn ze niet gestopt met zuipen.
Dan zullen wij er ook maar eentje drinken. - Ja.
Waar is Héloïse?
Waar is ze, Minna?
Tincke is hier geweest.
Ze is weg.
Het spijt me.
Ze wil de moordenaar van haar broer niet meer zien.
Jan, is dat waar?
Heb je haar broer vermoord?
Nee. Schele, nee.
Nee.
Haal de heelmeester. Nu.
Le Houcke, ga De IJzeren halen. Nu. Nu.
Hé. Kom. Kom.
Druk op de wond. Hard.
Verberg hem, snel. Ver weg van hier. - Voor dat stuk tuig? Wie geeft daarom?
IJzeren Simon. Dat is zijn zoon, snap je?
Maak dat je weg bent. Als ze je vinden, zijn jullie dood. Allebei.
Tincke.
Ik wil de eer hebben om hem zelf af te maken.
Ik breng zijn kop naar de hoeve in een aardappelzak.
Tincke, Tincke. Hij heeft het nu echt verkloot.
Waar is mijn geld, mijn kas, mijn goud, bedrieger?
Jan, laat me hier niet achter. Jan, alsjeblieft. Kom op.
Kloten heb je. Dat weten we ondertussen. Maar verstand?
De toekomst zal mijn blazoen zuiveren. U zult het zien.
Dit kind is geen offer.
Aanschouw het Heilige Bloed. Jij duivel.
Ondertiteld door: Anja Stoop